De zomervakantie is begonnen en links en rechts word ik gebeld door kennissen en vrienden die mij voor twee, drie of zelfs vijf weken gedag komen zeggen. Met kinderen en al storten ze zich rond deze datum in de massale exodus richting het zuiden, om voorlopig niet terug te keren. En of ik misschien planten, dieren en de post wil verzorgen. Welja. Ik ken mijn plek.
Ondanks de uittocht van de afgelopen dagen bevind ik me vandaag op een schrikbarend volgepakt strand. Tussen aan mij totaal onbekende shiny happy people, gelukkige huisvrouwen en minstens 100.000 blonde, zandschoppende kindertjes.
De nu al doorgedraaide en met kleverige boterhamresten besmeurde vaders zie ik langs de vloedlijn stiekem bellen met kantoor. Hoeven ze echt niet even langs te komen om dat ene rapport nog eens door te nemen? Echt niet? Dan maar aan de rosé. Of nee, het moet tegenwoordig een sprankelende Prosecco zijn. Rosé is passé, mensen! Lekker of niet. (Heel griezelig, maar voor je het weet ben je op zo’n ons-kent-ons strand aan een collectief bewustzijn overgeleverd.)
Liggend aan de kustlijn waan ik me na een paar uur op een eilandje. Een verdomd luxe eilandje, welteverstaan. God, wat verlangde ik de laatste dagen naar het Gezinsleven en gezellig-samen-in-de-file-naar-Zuid-Frankrijk. Als het maar iets met ‘samen’ was. Tijdelijke gekte, besef ik nu. Veroorzaakt door de stroom aan afscheidstelefoontjes- en mailtjes van iedereen om mij heen.
De taferelen op het strand - het gesjouw en gehol en gedraaf van de papa's en mama's - doen mij echter weer inzien hoe goddelijk licht mijn bestaan is, en dat travel light nog immer mijn levensmotto mag zijn.
In mijn iPod heb ik uit voorzienigheid wat zomerse oldies but goodies geladen. En ik neurie mee met de klanken van Cruel Summer, dé zomerhit van 1983 van de destijds meer dan succesvolle meidengroep Bananarama. Of het niemendalletje inmiddels nog op mij slaat, kan ik niet meer vaststellen. Ik sluit mijn ogen en geniet...
Hot summer streets And the pavements are burning I sit around Trying to smile but The air is so heavy and dry Strange voices are saying Things I can't understand It's too close for comfort This heat has got Right out of hand
It's a cruel, cruel summer Leaving me here on my own
Now you're gone
Loor (1967) heeft sinds kort haar eigen webstek, Loor schrijft!
Annabel was de zomer. Ik weet dat zeker want ik herinner me nog elke seconde van de zomer van 1983, de zomer van mijn eerste Grote Liefde, waarvan ik niet meer weet of je haar naam nou als 'Alies' schrijft of als 'Alice'.
1983 was trouwens ook de zomer van David Bowie, die een spectaculaire, zij het artistiek nogal ondermaatse comeback maakte met Let's Dance, waarvan de titelsong in elk geval wel griezelig goed was.
op 03 07 2008 schreef daniel:
Als het over zomers gaat, Summer in the City van The Lovin' Spoonful.
Daniel en andere oudere jongeren keken nog zwart wit, vroegah....
op 03 07 2008 schreef Loor:
Peter, hier nog een Bowie-adept. 1983 was ook het jaar van de film Merry Christmas, mr. Lawrence. Of het met de buitenaards mooie muziek of met Bowie zelf te maken heeft dat die film mij zo is bijgebleven, geen idee.
Onderstaande live performance van Sakamoto Ryuichi vind ik prachtig...
Ryuichi Sakamoto is groots! En wat een goede film was dat. Mooie soundtrack ook. Hier is de clip van het officiële filmliedje, met David Sylvian:
op 03 07 2008 schreef Loor:
Ryuichi Sakamoto...dat zeg ik.
Dank voor de clip met Sylvian. Kippenvel!
op 03 07 2008 schreef daniel:
Nee hoor, da's van ver voor mijn tijd. Mijn eerste muziek herinneringen bestaan uit Doe Maar en Freddie Mercury in jurk en snor.
Merry Christmas, mr. Lawrence vond ik een indrukwekkende film, maar de muziek van David Bowie heb ik nooit aandachtig beluisterd. Dat komt misschien omdat ik bij David Bowie de gedachte niet kan onderdrukken dat ie eigenlijk vergeten is om op jonge leeftijd aan een drug overdosis te overlijden. Zoals het hoort. Maarja dat is makkelijk gedacht over iemand die je niet kent of boeit.
Ik niet hoor. In 1983 zuchtte ik nog onder de tirannie van mijn vader, ik had nog nooit de liefde bedreven (en dat zou nog een paar jaar duren ook) en ik had ook geen geld.
Wat ik wél mis, is het gevoel dat alles nog mogelijk was. Dat heeft plaatsgemaakt voor het gevoel dat ik duizend kansen heb laten wegglippen.
De ordnaire doch lekkere "zangeres" is gecast als window dressing, het nummer is door een ander gezongen.
Hoewel minder dat dit nummer wil ik in hetzelfde genre en grofweg dezelfde periode 'Pump up the Volume' van M.A.R.S. en 'Dirty Cash' van Stevie V. niet onvermeld laten.
Ach Theo, Summer in the City, da's voor echte ouwe lullen. Heerlijke muziek uit 1366, those were the days.
Wat ook altijd mooie plekken zijn om jezelf weer te herwinnen Loor, is de tram op de vroege koopavond. Of, als je het echt zwaar hebt, plekken als de Efteling. Vooral als je daar aan het eind van een zaterdag komt wanneer de kindertjes dusdanig opspelen dat papa en mama aan trotylijsjes denken. Ik moest ooit als oudere puber eens met een jengelkindergezin mee. Heerlijk. Je gaat echt aan ruimere euthanasieregels denken en embryoselectie is al helemaal geen punt meer. Met of zonder open kankerruggetje, gewoon alles doorspoelen.
op 06 07 2008 schreef Sikbock:
Jaren 80 en vakansie! dan mag deze niet ontbreken!
op 06 07 2008 schreef Loor:
Voyage et jamais ne reviens... Onbegrijpelijke clip maar inderdaad een prachtige jaren '80 zomerhit.
Frontaal Naakt te gast bij Nachtvluchten op Radio 1!
Klik hier om te luisteren.
Steun Frontaal Naakt. Rekeningnummer 393444961
Reageren? Tips? Suggesties? Stuur uw fan- en dreigmail naar Frontaal Naakt
Gratis! Ontvang gratis de Frontaal Naakt nieuwsbrief
Blurbs
'Frontaal Naakt is een buitengewoon intelligent en kunstig geschreven, even confronterend als origineel weblog waar ook de reacties en discussies er vaak toe doen.' (jury Dutch Bloggies 2008)
'Peter schrijft hartstochtelijk, natuurlijk beargumenteerd, maar zijn stijl volgt het ritme van zijn hart.' (Hafid Bouazza)
'In de artikelen wordt grove taal gebruikt en bovendien zijn er naaktfoto's van onbekenden bij geplaatst.' (rechter E.A.G.M. van Rens)
'Complimenten voor Frontaal Naakt. Scherpe confrontatie, zelfs als die soms over grenzen van smaak heen gaat, is een essentieel onderdeel van een gezonde democratie.' (Lousewies van der Laan)
'De meeste Nederlanders zijn van buitengewoon beschaafde huize, uitzonderingen als Peter Breedveld daargelaten.' (Anil Ramdas)
'Leuke site heb je. En veel bezocht, zo te zien.' (Jan Kuitenbrouwer)
'Verder vermaak ik mij prima bij Peter Breedveld. Een groot schrijver.' (Bert Brussen)
'Nog een geluk dat er iemand bestaat als Peter Breedveld.' (Max J. Molovich)
'De website Frontaal Naakt is een toonbeeld van smaak en intellect.' (Elsevier weekblad)
'WIJ STAAN ACHTER U, OH PETER BREEDVELD' (redactie Panzerfaust)
'Je kunt Peter Breedveld van veel beschuldigen, maar niet van onwetendheid.' (Het Vrije Volk)
