Willem Breedveld: het kwaad is goed

Bernadette de Wit



Een week geleden vroeg Willem Breedveld de lezers van Trouw om een exposé’tje over de vraag: waarom durven spraakmakers de spiraal van het kwaad zelden te doorbreken?

‘Er is moed voor nodig om bedreigingen die onze zekerheden aantasten met een positieve geest tegemoet te treden’, begint de steller van deze gesloten vraag. Want de neiging om negatief te reageren op die bedreigingen – criminaliteit, immigranten, de islam, integratie en globalisering – is sterker. In ‘hun ijver het kwaad te verketteren’, verliezen de politieke spraakmakers zelfs ‘de werkelijkheid’ uit het oog. Ze maken gehakt van elk overheidsrapport over de gedaalde criminaliteit, de geslaagde integratie of goed nieuws over de islam. Breedveld gelooft wel in die rapporten omdat ze de werkelijkheid positief weergeven.

Grappig. Breedveld noemt zelf de islam, de criminaliteit en de immigratie een bedreiging van onze zekerheden en stelt deze verschijnselen gelijk aan het kwaad. Toch vindt hij die bedreigingen positief. Hij is kennelijk van mening dat criminaliteit een heilzame methode is om ons wakker te schudden uit onze laffe, ingeslapen toestand.
Ook al vindt de Trouw-columnist het kwaad reuze positief, toch verontrust het hem dat de negatief gestemde spraakmakers het kwaad tot de maat der dingen verheffen, waardoor je het alleen nog met het kwade tegemoet kan treden. Bijvoorbeeld door ‘eenzijdige aanpassing’ te eisen van immigranten.

Hoezo mogen die spraakmakers niet wat Breedveld zelf wel mag, het kwaad tot de maat der dingen verheffen? Dat is omdat je dat alleen mag als je het kwaad po-si-tief benadert. Kritiek en scepsis zijn dat niet. Diezelfde Breedveld vindt weer wel dat het kwaad overwonnen moet worden met het goede. Wie goed doet, goed ontmoet. En wie kwaad doet, zal kwaad ontmoeten. Dat heet wederkerigheid, ‘een bekende kosmische wet’. Uiteindelijk blijkt hij het goede toch iets positiever te vinden dan het kwade.

Als ik het goed begrijp, wil Breedveld seriemoordenaars liefderijk vergeven, terroristen de andere wang toekeren en bedanken voor de inspiratie, alle immigranten hartelijk welkom heten in de eigen taal en subsidie voor Hamas. Maar doet Nederland niet al jaren het goede? Dankzij de Haagse spraakmakers van een tijdje terug werden niet-westerse immigranten in de watten gelegd (ze zijn nog steeds oververtegenwoordigd in de misdaad- en uitkeringsstatistieken). De moslims kregen alle ruimte om hun godsdienst vrij te beleven (nogal wat moslims keerden zich af van de Nederlandse samenleving).

Ik zie de wederkerigheid niet zo, maar Breedveld vast wel. Immers, de politici in dienst van het goede kregen er een allochtoon electoraat voor terug, de dito ambtenaren riepen een hele allochtonenhulpindustrie in het leven, met veel banen, en onze tolerantie werd op de proef gesteld. Zeer positief allemaal. Alleen ging dat wel op kosten van de belastingbetaler, die ervoor moest buffelen en zijn buurt onveilig zag worden. Wacht even, niet zo laf en negatief. In de kosmische werkelijkheid van Breedveld is dat een minor point.

Bernadette de Wit (1952) is freelance journalist in Amsterdam.



Gepubliceerd op 21.04.06 @ 11:07 PM

[Home]

Reacties: 10 Reacties

op 25 04 2006 schreef Elke:

Ene internetjournalist tegen de andere: "Het lult maar wat en het zit aan een bureau, rara wie is dat".
"Ehm. Heeft het een hoofd als een uitgebloeide paardebloem of heeft het een pijp in de mond?"
"Een pijp".
"Dan is het Willem Breedveld, anders was het Geert Mak geweest.".

op 25 04 2006 schreef Bernadette de Wit:

Ja Elke, ik doe dit alleen omdat ik Trouw wel een goeie krant vind. En ze moeten toch mensen ontslaan daar, dus lijkt me dit een goeie.

op 25 04 2006 schreef Rinus Duikersloot:

Dat die man ook Breedveld heet!

Wat ik begrepen heb van die bezuinigingen is dat helaas ook Letter & Geest daar niet aan ontkomt.

op 26 04 2006 schreef Coen de Moor:

"Grappig. Breedveld noemt zelf de islam, de criminaliteit en de immigratie een bedreiging van onze zekerheden en stelt deze verschijnselen gelijk aan het kwaad. Toch vindt hij die bedreigingen positief."


Volgens mij vindt Breedveld die bedreigingen niet posities. Hij heeft het er over dat er met betrekking tot die bedreigingen ook wel positieve dingen te zeggen zijn. Bijvoorbeeld dat criminaliteitscijfers een daling van criminaliteit aangeven. Dat betekent dus niet dat hij criminaliteit positief beoordeelt, maar wel de daling ervan. Zijn betoog is dat ook positieve tendensen niet gezien worden.

Ik ben het in zoverre met hem eens dat we ons niet af moeten sluiten voor dat deel van de werkelijkheid dat niet in ons straatje past. Alleen maar de positieve dingen willen zien en de negatieve dingen bagatiliseren (zoals veel "bruggenbouwers" en "vredesstichters" dat doen) is gevaarlijk, maar je afsluiten voor het positieve en alleen maar het negatieve benadrukken is minstens even gevaarlijk. We moeten gevaren en bedreigingen durven benoemen, maar we moeten ons er ook niet op doodstaren.

Ik vraag me wel af welke mensen Breedveld precies bedoelt als hij zegt dat "de politieke spraakmakers" positieve aspecten niet willen zien.

op 26 04 2006 schreef Bernadette de Wit:

Dit is nou precies het warhoofddenken waar mijn stukje over gaat.
Als de criminaliteit daalt, wordt criminaliteit niet positiever.
Breedveld maakt dat onderscheid niet.
Trouwens, het is nog maar de vraag of die cijfers wel juist zijn. Volgens weer andere cijfers is is het aanral geweldsmisdrijven toegenomen.
Breedveld verwijt de kritische commentatoren dat ze alleen het kwaad willen zien, de man is een warhoofd, hij bagatelliseert zelf de feiten.

op 26 04 2006 schreef Coen de Moor:

Ik ken die man verder niet, dus ik kan niet over hem oordelen. Maar ik denk dat ik wel snap waar hij zich zorgen over maakt.

Het probleem is natuurlijk dat we een heleboel dingen jarenlang niet hebben duurven benoemen. We zijn te lief geweest, en daardoor hebben we ernstige zaken laten escaleren. We mochten alleen maar de positieve lieve dingen benoemen, en dat was een hele slechte zaak.
Er is nu een kentering bezig. Bepaalde "rechtse" uitspraken waarvoor Janmaat destijds veroordeeld kon worden zijn nu veel gewoner en worden geaccepteerd. Ik kan me voorstellen dat die Breedveld bang is dat we nu doorslaan naar de andere kant. Dat we nu wel alle negatieve dingen mogen benoemen, maar daardoor geen oog meer hebben voor de positieve dingen. En ik moet zorgen dat ik die vrees wel met hem deel.

Nogmaals, ik vind het gevaarlijk om alleen maar lief te doen en te ontkennen dat er problemen bestaan, maar ik vind het even gevaarlijk om alleen maar de problemen te benoemen en de positieve dingen te verwaarlozen.

De moeilijkheid voor mij zit hem erin dat ik het heel erg moeilijk vind om te beoordelen wat een realistische houding is.

We hadden het voorbeeld van dalende misdaadcijfers. Ik begrijp dat bepaalde vormen van misdaad afnemen. Dat is natuurlijk verheugend. Maar andere vormen nemen weer toe. Gewelddadige vormen van criminaliteit nemen toe. Dat is iets om je ernstig zorgen over te maken. Het is allebei waar. "Misdaad neemt af" is waar, en "misdaad wordt erstiger" is ook waar. Hebben we dan reden om optimistsch of pessimistisch te zijn? Ik weet het niet. Weet jij het?

Nog ingewikkelder wordt het als het gaat om problemen waarbij hele bevolkingsgroepen mogelijk gestigmatiseerd worden. Vroeger mochten we niet zeggen dat Marokanen verhoudingsgewijs veel vaker bij misdaden betrokken zijn dan andere etnische groepen. Nu mogen we dat gelukkig wel zeggen. En we moeten dat ook wel zeggen, want het blijkt gewoon zo te zijn. Maar als we suggereren dat alle Marokanen misdadigers zijn leggen we een stigma op een hele bevolkingsgroep, en dat is onrechtvaardig, en ook erg gevaarlijk. Met dat soort stigma's duw je mensen in een hokje waar ze niet thuis horen. Je creeert een kloof die voor ons allemaal negatief werkt.
Het vinden van de juiste nuance is erg moeilijk, vind ik.

Ik snap best wel waarom mensen als Wilders en een aantal anderen zeggen wat ze zeggen, en ergens is het ook goed wat ze zeggen, maar tegelijkertijd zie ik er ook een gevaar in. Ik zal er wel voor uitkijken om Geert Wilders te bestempelen als extreem rechts, dat is veel te simpel, maar ik vind dat er wel een gevaar schuilt in veel dingen die hij zegt.

op 26 04 2006 schreef Bernadette de Wit:

Coen, als je praat: "we" waren vroeger "te lief" en "we" zijn nu "doorgeslagen" naar de andere kant, dan blijf je gevangen in het irrationele.
De enige uitweg is goed onderzoek, net gemanipuleerd - maar helaas is zelfs de politie niet meer te vertrouwen wegens 'targets' halen, managersdenken.

'Criminaliteit' vind ik een te vaag containerbegrip. B.v. het aantal autodiefstallen: neemt niet af, maar ik meen 65 % wordt binnen een week teruggevonden dankzij een goed registratiesysteem en goede samenwerking tussen politieapparaten van verschillende landen.
Inbraak is minder geworden, maar verschoven naar beroving met (vaker dan voorheen) geweld en gewapende overvallen op pompstations, en toen die slimme camera's ophingen waren de winkels aan de beurt.
Ik geef maar een paar voorbeelden om aan te geven dat algemene termen weinig helpen.

Dan je angst voor stigmatisering van bevolkingsgroepen. Ik ben ervoor om altijd de etnische afkomst te vermelden. Niemand is toch zo dom om zijn aardige Marokkaanse buurvrouw verantwoordelijk te houden voor overlast of winkelovervallen van Marokkaanse ontspoorde jongeren?

Het is de overheid die, onder druk van loze antidiscriminatiebureaus en gesubsidieerde etnische belangenclubs, die jou dat wijsmaakt.

Ik vind: laat iedereen maar weten dat b.v. Antilliaanse jongeren (en nee, niet de hoogopgeoeiden met een baan) 10 x vaker moorden plegen dan blanken.

Hoezo zou dat een kloof genereren die "voor ons allemaal" negatief werkt? Lijkt me onzin.
Er is wat mij betreft geen wij waar die mensen bijhoren, de BL burgers zijn opgescheept met een ongebreidelde, ongeclausuleerde immigratiegolf waar ze niet om gevraagd hebben. De onaangename gevolgen worden niet gevoeld door de politici en ministers die dat hebben bedacht, alleen door gewone burgers.

En wat bedoel je nou weer met die vage suggestie dat er "gevaar" schuilt in wat Wilders zegt?
Ook weer die vaagheid, dat verhullen, dat irrationele zonder onderbouwing.

op 27 04 2006 schreef Rinus Duikersloot:

Ik ben het met Bernadette eens.

Lees Wilders wil 16 miljard lastenverlichting

Schuilt daar een gevaar in?

op 28 04 2006 schreef Coen de Moor:

Okay, ik vrees dat ik inderdaad niet goed onderbouwd heb wat ik zeg.

Ik noemde Wilders als voorbeeld, maar eerlijk gezegd ken ik de plannen van Wilders niet goed genoeg om daar een oordeel over te vellen. Maar het ging me ook niet specifiek om Wilders. Het ging me om de tendens om problemen met allochtonen specifiek te benoemen.

Aan de ene kant vind ik het gevaarlijk om die problemen niet specifiek te benoemen, aan de andere kant schuilt er ook een mogelijk gevaar in het te veel benadrukken van die problemen.

Als je, uit misplaatste politieke correctheid, problemen niet wil benoemen, kun je ook niet goed werken aan een oplossing, en geef je de betreffende criminelen (bijvoorbeeld die Antiliaanse jongeren die tien keer zo vaak moorden, ik wist dat trouwens niet, en ik schrik daar behoorlijk van) de gelegenheid om lekker door te gaan. Dat vind ik gevaarlijk.

Aan de andere kant, als je het wel benoemt, dan loop je het risico op stigmatisering. Dat levert bijvoorbeeld op dat Marokaanse jongeren in geen enkele discotheek meer worden binnengelaten (en dat soort dingen gebeurt echt) en dat vergroot de kans dat ze gaan lopen hufteren. Als wij mensen op basis van etniciteit uitsluiten (en dat gebeurt echt) dan vergroten we de kans dat die mensen zich door middel van radicalisatie of asociaal gedrag tegen ons keren. En dat is het laatste wat we willen.
En voor alle duidelijkheid, ik beschuldig Wilders er niet van dat hij persoonlijk die uitsluiting propageert, ik noem hem als voorbeeld van een tendens waar een mogelijk gevaar in schuilt. Maar ik had dat voorbeeld waarschijnlijk beter achterwege kunnen laten.

En nu ben ik me ervan bewust dat ik nogal tegenstrijdig overkom. Aan de ene kant zeg ik dat het gevaarlijk is om problemen met allochtonen niet te benoemen, aan de andere kant zeg ik dat het gevaarlijk is om het wel te doen. Wat wil ik nu eigenlijk?

Ik zou een soort balans willen tussen politieke correctheid en realisme. Laten we inderdaad vooral wel hardop zeggen dat Antiliaanse jongeren 10x zoveel moorden plegen als andere jongere, als dat inderdaad zo is, maar laten we vooral ook oppassen dat we niet alleen de negatieve dingen noemen maar ook de andere kant blijven zien. En vanuit dat oogpunt snap ik Willem Breedveld's pleidooi om positieve dingen te blijven benoemen heel erg goed.

op 28 04 2006 schreef Bernadette de Wit:

Coen, Antillianen plegen *in Rotterdam* 10 x vaker moorden dan de rest, maar Rotterdam heeft veel Antillianen. Landeljk is 't nog erger: ruim 22 moorden per 100.000 inwoners en autochtonen 0,8 per 100.000.

Als je zoekt naar een balans, en ik begrijp dat je het oprecht bedoelt, dan loop je, om in jouw terminologie te blijven, het gevaar dan je vervalt in het Breedveldse positivodenken. Waardoor je de werkelijkheid uit het oog verliest.
En dat wil jij ook niet. Dus Breedveld biedt geen enkele oplossing, hij trekt alleen een rookgordijn op.

En wat is die andere kant dan? Je noemt uitsluiting. Welnu, uit alle onderzoeken blijkt dan niet je school afmaken sterker dan andere mogelijke discriminatiefactoren (etnisch, leeftijd, sekse) je kansen op werk vermindert.
2/3 van de voortijdig schoolverlaters is allochtoon. En dat was toch echt hun eigen keus.

Je taalgebruik (oppassen, gevaarlijk) is vooral herderlijk, de boel-bij-elkaar-houden-achtig, vind ik. En ik zie niet wat we daar mee opschieten.